Инструкция по разборке утюга филипс gc 4440

инструкция по разборке утюга филипс gc 4440
Dlaczego więc programiści, tak szybko uczący się nowych środowisk, języków programowania i wszelkiego rodzaju nowych idei nie potrafią wesprzeć technologii istniejącej od lat 60tych? Wątki nie rozwiązują problemu, gdyż każdy wątek wykonuje konkretną operację — nawet jeśli skorzystamy z polecenia, upraszczając, fork(), w bardzo sprytny sposób zbudujemy sobie wątek pracujący na zupełnie oddzielnym procesie, to nadal wykorzystamy go po to, żeby zrobił «coś». «Ale, ale! Spieszę wyjaśnić kto jest temu winny i niestety muszę dopiec moim kolegom po fachu, czyli programistom. Wypakowujemy więc nasz nowy komputer z pudła, odpalamy, instalujemy naszą ulubioną grę, odpalamy nasze ulubione strony i jesteśmy zadowoleni, że wszystko działa nieporównywalnie szybciej niż na naszym starym wysłużonym komputerze. Będziesz z tego miał cudowną opaleniznę i wewnętrzny luz, a twój komputer będzie działał równie szybko jak tego twojego bladego kolegi, który mnie nie posłuchał.


Potem przez chwilę żyjemy w przeświadczeniu, że nasza decyzja była słuszna… aż do momentu w którym okazuje się, że na komputerze kolegi nasza ulubiona gra działa wcale nie wolniej, niż u nas, a przecież on ma tylko dwa rdzenie! Otóż dlatego, że SMP wymaga zupełnie innego sposobu myślenia. Do tej pory każdy pisany program pracował mniej lub bardziej w modelu synchronicznym — wykonujemy coś, patrzymy co się stało od jakiegoś czasu i znów coś wykonujemy. Oczywiście jest rozwiązanie — my programiści, musimy przestać myśleć jedynie wątkami, obiektami i zdarzeniami — to piękne koncepcje, ale niewystarczające. Owszem, dużo obecnie pisanych programów ma architekturę wielowątkową — problem jednak leży nieco głębiej. Teoretycznie więc, jeśli mamy cztery zamiast dwóch procesorów, to przy tym samym taktowaniu mogę wykonać wszystko dwa razy szybciej.

Похожие записи: